علایم اختلال دوقطبی (ویژه ی عموم)

یکی از اختلالات روانی که بیشتر در سنین نوجوانی و بزرگسالی دیده می شود، اختلال روانی دو قطبی یا ˈافسردگی مانیاییˈ است که عموما افراد مبتلا از نشانه های آن بی اطلاع هستند. افراد مبتلا به این بیماری دچار تغییرات شدید خلق می شوند

این بیماری انواع مختلفی دارد که مهمترین انواع آن اختلال دوقطبی نوع یک و اختلال دو قطبی نوع دو است. تفاوت این دو اختلال در وجود دوره شیدایی است؛ در نوع یک این حالت اتفاق می افتد ولی در نوع دو فرم خفیف تری از آن که نیمه شیدایی است، بروز می کند. شروع بیماری معمولاً با دوره ای از افسردگی می باشد و پس از یک یا چند دوره از افسردگی، دوره شیدایی بارز می شود. در تعداد کمتری از بیماران شروع بیماری با دوره شیدایی یا نیمه-شیدایی است.

اغلب افرادی که دچار اختلال دوقطبی هستند دو وضعیت و حال مختلف و متناوب را تجربه می کنند، یکی دوران پرانرژی و تکانش (مانیا) و دیگری دوران غم و نومیدی و از دست دادن علایق به فعالیت های مختلف (افسردگی).

این مساله در مورد کودکانی که دچار اختلال دوقطبی هستند نیزصادق است، هر چند نشانه ها و عوارض آن در کودکان ممکن است تا حدودی متفاوت باشد،برای مثال، کودکان و نوجوانان در دوران مانیایی، احتمالا بیشتر از بالغین زود رنج و تحریک پذیرمی شوند و رفتارهای تخریبی نشان می دهند تا رفتارهای شادمانه به علاوه، کودکان بیشتر از بالغین احتمال دارد که این حالت ها را در یک زمان و به طور توام داشته باشند که به آن حالت مختلط گفته می شود.

تغییر حالت از حالت مانیایی به افسردگی در کودکان و نوجوانان به سرعت و گاهی حتی در خلال یک روز، صورت می گیرد. در حالی که این تغییر حالت در بالغینی که دچار اختلال دوقطبی هستند معمولا در دوره های هفتگی یا ماهانه اتفاق می افتد.

تفاوت افسردگی در زن و مرد 

  • زنان به خود سرزنشی گرایش دارند و مردان به سرزنش اطرافیانشان
  • زنان احساس غم، بی تفاوتی و بی ارزشی می کنند و مردان احساس خشم و تحریک پذیری دارند
  • .زنان بعد از هر درگیری فاصله می گیرند ولی مردان درگیری و کشمکش درست میکنند
  • زنان حالت دلواپسی و ترس دارند، مردان بدبین شده و حالت دفاعی به خود میگیرند.
  • زنان در این دوران دوست دارند درباره مسائلشان صحبت کنند در حالی که اکثر مردان صحبت درباره افسردگی شان را ضعف می دانند
  • اکثر زنان در این دوران برای درمان خود به غذا، روابط دوستانه و روابط عاشقانه روی می آورند، در حالی که عموم مردان با تلویزیون، ورزش و رابطه فیزیکی سعی در فراموش کردن مسئله خود می کنند

ملاکهای تشخیصی اختلال افسردگی اساسی(Major Depressive Disorder/ MDD)

بر اساس DSM_5

ملاک A
پنج (یا تعداد بیشتر) ازعلائم زیر در طول مدت ٢ هفته وجود داشته باشند و انحراف از عملکرد قبلی را نشان می دهند؛ حداقل یکی از نشانه ها یا (١) خلق افسرده و یا (٢) از دست رفتن علایق یا لذات می باشد

نکته: نشانه هایی را که آشکارا ناشی از بیماری جسمانی دیگر هستند، منظور نکنید.

1_  خلق افسرده در بخش عمده روز، تقریباً هر روز، به صورتی که توسط گزارش ذهنی (مثلا احساس می کند غمگین، پوچ، یا ناامید است) یا مشاهده دیگران (مثلا بیمناک به نظر می رسد) به آن اشاره شده باشد. (نکته: در کودکان و نوجوانان می تواند خلق تحریک پذیر باشد).

2_ کاهش محسوس علاقه یا لذت در تمام، یا تقریباً تمام فعالیت ها در بخش عمده روز، تقریباً هر روز (که با گزارش ذهنی یا مشاهده به آن اشاره شده باشد).

3_ کاهش وزن قابل ملاحظه به هنگامی که رژیم گرفته نشده است یا افزایش وزن (مثلاً تغییر بیشتر از ٥ درصد وزن بدن در ماه)، یا کاهش یا افزایش اشتها تقریبا هر روز. (توجه: در کودکان، ناتوانی در کسب وزن مورد انتظار).

4_بی خوابی یا پرخوابی در تقریبا همه ی روزها

5_  سراسیمگی یا کندی روانی – حرکتی تقریبا هر روز (باید توسط دیگران تأیید شود، نه صرفاً احساس ذهنی بی قراری یا کُند بودن).

6_ خستگی یا فقدان انرژی تقریبا هر روز

7_ . . .

چه زمانی باید نگران سلامت روان خود باشیم

و به روان شناس مراجعه کنیم؟

 

اگرچه هر اختلال رواني نشانه هاي خاص خود را دارد، اما علائمي وجود دارند که در اكثر انواع اين اختلالات مشترك هستند و نیاز است برای درمان و جلوگیری از پیشرفت آن به فردی متخصص مراجعه کرد.

مهمترين اين علائم عبارتند از:

  • - کناره گيري از ديگران و گرايش به انزواطلبي
  • - تغيير سريع در وزن اعم از كاهش يا افزايش وزن شديد
  • - پرخاشگري و حالت‌هاي تهاجمي، بيشتر از حد طبيعي
  • - دشواري و ناتواني در تمرکز
  • - . . .

اسکیزوفرنی اختلالی است با نشانه‌های متعدد که آشفتگی در محتوای فکر، حالت فکر، ادراک، عاطفه، درک خود، نگرش، رفتار و عملکرد میان فردی را شامل می‌شوند. گر چه از لحاظ آماری درصد کوچکی از جمعیت به این اختلال مبتلا هستند اما همین یک در صد به امکانات عظیمی برای مراقبت نیاز دارند.

اسکیزوفرنی اختلالی پیچیده و چند جنبه‌ای است که می‌تواند شکل‌های متعددی بگیرد. آنچه برای تشخیص اسکیزوفرنی ضرورت دارد، آشفتگی بارزی است که حداقل 6 ماه ادامه یافته باشد. مرحله ی فعال نشانه ها مانند هذیان ها، توهمات، گفتار آشفته، رفتار آشفته و نشانه های منفی مانند خاموشی و سکوت یا فقدان ابتکار عمل در مدت این دوره ی 6 ماهه روی می‌دهد.

معمولاً مرحله‌ی فعال بدون نشانه های هشدار دهنده ظاهر نمی‌شود. اغلب موارد اما نه همه‌ی آنها مرحله‌ی پیش نشانه‌ای دارند، دوره‌ای قبل از مرحله‌ی فعال که طی آن، عملکرد اجتماعی و میان فردی شخص به تدریج رو به وخامت می‌گذارد. این مرحله با چند رفتار ناسازگارانه، مانند انزوای اجتماعی، ناتوانی در کار کردن به صورت ثمربخش، نامتعارف بودن، نظافت شخصی نامناسب، تهییج پذیری بی جا، فکر و رفتار عجیب، عقاید غیر عادی، تجربیات ادراکی عجیب و غریب و کاهش انرژی و ابتکار عمل مشخص می شود. در خیلی از افراد، مرحله‌ی فعال، مرحله‌ی باقی مانده را به دنبال دارد که طی آن ادامه‌ی علائم آشفتگی شبیه رفتارهای پیش نشانه ای وجود دارد. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، در طول مدت این آشفتگی در کار، روابط و مراقبت شخصی به مشکلات جدی دچار می‌شوند.

نشانه های اسکیزوفرنی

نشانه های اسرار آمیز و چشمگیر اسکیزوفرنی، دامنه ای از طبقات را از آشفتگی های شدید در محتوای فکر تا رفتارهای غیر عادی در بر می گیرند.

آشفتگی های فکر: هذیان ها یا عقاید غلطی که عمیقاً تحکیم شده اند، شایع ترین آشفتگی محتوای فکر مرتبط با اسکیزوفرنی هستند. هذیان می تواند شکل های متعدد بگیرد که همه ی آنها بیانگر آشفتگی شدید در تفکر هستند.

آشفتگی در ادراک: توهمات ادراک های کاذبی هستند که یکی از پنج حواس را شامل می شوند. گر چه توهمات با محرک های واقعی . . .