×

System Alert: E_WARNING
Message: DOMDocument::loadHTML(): Attribute . redefined in Entity, line: 29
File: /home1/netwinai/public_html/rahacenter.com/core/Libraries/Display.php
Line: 705

  2
×

System Alert: E_WARNING
Message: DOMDocument::loadHTML(): Couldn't find end of Start Tag p in Entity, line: 29
File: /home1/netwinai/public_html/rahacenter.com/core/Libraries/Display.php
Line: 705

اختلال لجبازی و نافرمانی چیست؟

اغلب کودکان، مخصوصاً در نوجوانی، یک دوره ی منفی گرایی و نافرمانی خفیف را پشت سر می گذارند و اغلب والدین از خصومت یا جر و بحث کردن های گاه و بی گاه فرزندانشان شاکی هستند، اما اگر چنین رفتارهایی بیشتر اوقات وجود داشته باشند چه پیش می آید؟

کودکان و نوجوانان مبتلاً به اختلال لجبازی و نافرمانی الگوی رفتار منفی، خصمانه و نافرمان نشان می دهند که به مشکلات خانوادگی یا تحصیلی مهمی منجر می شود. این اختلال از تمرد و نافرمانی معمولی کودکی و نوجوانی خیلی شدیدتر است. کودکان و نوجوانان مبتلا به این اختلال، بارها از کوره در می روند، جر و بحث می کنند، از انجام دادن آن چه به آنها گفته می شود خودداری می کنند و عمداً دیگران را می رنجانند. آنها زود رنج، دلخور، ستیزه جو، مغرور و حق به جانب هستند. آنها به جای اینکه خودشان را علت مشکلاتشان بدانند، دیگران را سرزنش می کنند یا اصرار دارند که آنها قربانی شرایط هستند. برخی از جوانانی که به این صورت رفتار می کنند، بیشتر با والدینشان مقابله می کنند تا با غریبه ها، اما اکثر آنها در هر زمینه ای مشکل دارند. رفتار آنها در عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی شان طوری اختلال ایجاد می کند که احترام معلم ها و دوستی همسالانشان را از دست می دهند. این شکست ها باعث می شوند که آنها احساس بی کفایتی و افسردگی کنند.

سن ابتلا و شیوع:

این اختلال معمولاً بین 8 تا 12 سالگی نمایان می شود. پسرهای نوجوان بیشتر از دخترهای همسن به این اختلال دچار می شوند اما بعد از بلوغ این اختلال به طور برابر در دخترها و پسرها شایع است. در برخی موارد، اختلال لجبازی و نافرمانی به اختلال سلوک تبدیل می شود. در واقع اغلب کودکان مبتلا به اختلال سلوک سابقه ی لجبازی و نافرمانی دارند. با این حال، همه ی کودکان مبتلا به اختلال لجبازی و نافرمانی به سمت رفتارهای اخلالگرانه ی جدی تر که با اختلال سلوک همراه هستند، پیش نمی روند( لوبر، 1991).

ویژگی های تشخیصی:

افراد مبتلا به این اختلال به علت الگوی رفتار منفی، خصمانه و نافرمان دچار آشفتگی مهمی می شوند. این الگو حداقل 6 ماه ادامه می یابد که طی آن چهار مورد از ملاک های زیر یا بیشتر را نشان می دهند.

* اغلب از کوره در می روند.

* . . .

افراد مبتلا به اختلال اوتیستیک معمولاً در نوباوگی قبل از سه سالگی، در چند زمینه که دیگران می‌توانند به آنها پی ببرند، خصوصیات عجیب و غریبی نشان می‌دهند. گرچه اختلال اوتیستیک در تقریباً 20 درصد موارد در سال اول یا حتی سال دوم زندگی مشهود نیست، اما وضعیت شایع‌تر نابهنجاری محسوس از ماه‌های اول نوباوگی را شامل می‌شود، به طوری که والدین این نوباوگان متوجه می‌شوند که فرزندشان به گونه‌ای متفاوت به نظر می‌رسد( انجمن روان پزشکی آمریکا، 2000). گاهی والدین متوجه می‌شوند که فرزندشان می‌تواند بشنود اما مانند سایر کودکان هم سنش قادر به پاسخ دهی نیست و این موقعی است که آنها به متخصص کودک یا متخصص بالینی‌ای که در زمینه‌ی رشد تخصص دارد مراجعه می‌کنند. این اختلال نادر است و از هر 10000 کودک شاید در 2 تا 20 نفر روی دهد( انجمن روان پزشکی آمریکا، 2000).

علائم اختلال اوتیستیک

متخصصان بالینی بر اساس نشانه‌هایی که در سه گروه جای می‌گیرند تشخیص اختلال اوتیستیک را مقرر می‌کنند:

اختلال در تعامل اجتماعی: مانند اجتناب از برقرار کردن تماس چشمی، جلوه‌های صورت عجیب و غریب و استفاده از ژست‌های خاص برای کنترل کردن تعامل‌ها.
اختلال در ارتباط: افراد مبتلا به این اختلال یا قادر به صحبت کردن نیستند یا در فراگیری زبان تأخیر خیلی زیاد نشان می‌دهند. دستور زبان آنها از نوعی است که از کودک بسیار کوچک‌تر انتظار می‌رود. برقراری ارتباط آنها هم به لحاظ کلامی و هم غیر کلامی نابهنجار است. آنها ضمایر من و تو را قاطی می‌کنند. فرد مبتلا به اختلال اوتیستیک ممکن است بتواند به طور طبیعی صحبت کند اما نمی‌تواند گفت و شنود عادی را ادامه دهد.
خصوصیات عجیب و غریب در رفتار، تمایلات و فعالیت ها: آنها به یک یا چند تمایل ثابت و نادیده گرفتن هر گونه تمایل دیگر دلمشغولی شدید دارند. آنها از تشریفات و کارهای روزمره‌ی انعطاف ناپذیری پیروی می‌کنند و در برابر کوچکترین تغییر بسیار آشفته می‌شوند. حرکات بدن معمولاً غیر عادی است و اطوارهای تکراری را شامل می‌شود. آنها امکان دارد دستان خود را تکان دهند، مکرراً دور خودشان بچرخند، خود را به جلو و عقب تکان . . .

مقدمه

کودکان از لحاظ فعالیتهای  حرکتی با یکدیگر تفاوت دارند ، به نظر میرسد که بعضی از کودکان هرگز از حرکت باز نمی ایستند انان در سنین  پیش  از دبستان بدون اینکه  هدفی داشته باشند بدون وقفه می دوند ،بالا میروند و می خزند،ا نها بیش از دیگر کودکان فعا ل بوده وفعالیتشان کیفیتی بی هدف و تصادفی دارد.

اختلال نقص توجه – بیش فعالی از عمو میترین و ضعیف کننده ترین  اختلالهای بین کودکان در سنین مدرسه است .

       این اختلال نه تنها پیشرفت کودک را در مدرسه به صورت جد ی تحت تا ثیر قرار میدهد ، بلکه در رشد اجتما عی او و روابطی که با معلمان و همسالان خود دارد ،به شدت اثر می گذارد،به طوری که اگر زود تشخیص داده نشود به پیشرفت تحصیلی ضعیف کودک و انزوای اجتماعی او می انجامد.

اگر والد ین و اموزگار از نظر این رفتار ها توا فق نداشته باشند به گزارش اموزگاران باید وزن بیشتری داده شود زیرا انان با رفتارهای طبیعی هر سن اشنایی بیشتری دارند. بسیاری از این رفتار ها در مد ارس ابتدایی  طبیعی است ، از این رو تشخیص بر اساس شدت و میزان رفتار است نه انواع رفتار.

 در راهنمای تشخیصی و اماری اختلالات روانی ، یک اختلال معمولا ابتدا در طفولیت ، کودکی یا نو جوانی تشخیص داده می شود.

معیار های تشخیصی در زیر فهرست وار بر شمر ده شده است :

1-شش یا بیشتر از نشانه های زیر از نداشتن توجه که حد اقل برای شش ماه دوام  داشته باشد به میزانی که نا سازگارانه و نا هما هنگ با سطح رشدی با شد .

فقدا ن تو جه :

-اغلب در توجه دقیق به جزییات کمبو د دارد یا اشتبا هات بی دقتی (حواسپرتی) درکار های مدرسه ، کار یا فعا لیتها ی دیگر دارد.

اغلب به سختی در وظایف یا فعالیتهای بازی توجه را حفظ می کند .

اغلب وقتی مستقیما با او صحبت می کنید به نظر نمی رسد که گوش بد هد .

اغلب به درس علاقه نشان نمید هد و به تمام کردن کار مدرسه بی توجه است .

اغلب به دشواری وظایف یا فعالیتها را سازماند هی می کند .

یادگیری عبارتست از تغییر طولانی‌مدت در احساس، تفکر و رفتار فرد که بر اساس تجربه ایجاد شده باشد. رفتارگرایانی از قبیل جان واتسون و اسکینر سرشت انسان را انعطاف‌پذیر می‌دانستند، و معتقد بودند که در رشد، یادگیری نقش اصلی را ایفا می‌کند، چنانکه آموزش اولیه می‌تواند صرف‌نظر از آن‌چه کودک از استعدادها، تمایلات، علاقه‌ها، توانایی‌ها، نژاد و اجداد به ارث برده، او را به هر نوع بزرگ‌سالی تبدیل کند.

روان‌شناسی . . .