اختلال لجبازی و نافرمانی چیست؟

اغلب کودکان، مخصوصاً در نوجوانی، یک دوره ی منفی گرایی و نافرمانی خفیف را پشت سر می گذارند و اغلب والدین از خصومت یا جر و بحث کردن های گاه و بی گاه فرزندانشان شاکی هستند، اما اگر چنین رفتارهایی بیشتر اوقات وجود داشته باشند چه پیش می آید؟

کودکان و نوجوانان مبتلاً به اختلال لجبازی و نافرمانی الگوی رفتار منفی، خصمانه و نافرمان نشان می دهند که به مشکلات خانوادگی یا تحصیلی مهمی منجر می شود. این اختلال از تمرد و نافرمانی معمولی کودکی و نوجوانی خیلی شدیدتر است. کودکان و نوجوانان مبتلا به این اختلال، بارها از کوره در می روند، جر و بحث می کنند، از انجام دادن آن چه به آنها گفته می شود خودداری می کنند و عمداً دیگران را می رنجانند. آنها زود رنج، دلخور، ستیزه جو، مغرور و حق به جانب هستند. آنها به جای اینکه خودشان را علت مشکلاتشان بدانند، دیگران را سرزنش می کنند یا اصرار دارند که آنها قربانی شرایط هستند. برخی از جوانانی که به این صورت رفتار می کنند، بیشتر با والدینشان مقابله می کنند تا با غریبه ها، اما اکثر آنها در هر زمینه ای مشکل دارند. رفتار آنها در عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی شان طوری اختلال ایجاد می کند که احترام معلم ها و دوستی همسالانشان را از دست می دهند. این شکست ها باعث می شوند که آنها احساس بی کفایتی و افسردگی کنند.

سن ابتلا و شیوع:

این اختلال معمولاً بین 8 تا 12 سالگی نمایان می شود. پسرهای نوجوان بیشتر از دخترهای همسن به این اختلال دچار می شوند اما بعد از بلوغ این اختلال به طور برابر در دخترها و پسرها شایع است. در برخی موارد، اختلال لجبازی و نافرمانی به اختلال سلوک تبدیل می شود. در واقع اغلب کودکان مبتلا به اختلال سلوک سابقه ی لجبازی و نافرمانی دارند. با این حال، همه ی کودکان مبتلا به اختلال لجبازی و نافرمانی به سمت رفتارهای اخلالگرانه ی جدی تر که با اختلال سلوک همراه هستند، پیش نمی روند( لوبر، 1991).

ویژگی های تشخیصی:

افراد مبتلا به این اختلال به علت الگوی رفتار منفی، خصمانه و نافرمان دچار آشفتگی مهمی می شوند. این الگو حداقل 6 ماه ادامه می یابد که طی آن چهار مورد از ملاک های زیر یا بیشتر را نشان می دهند.

* اغلب از کوره در می روند.

* اغلب با بزرگسالان جر و بحث می کنند.

* اغلب عمداً سرپیچی می کنند یا از پیروی کردن درخواست ها یا مقررات خودداری می ورزند.

* اغلب عمداً دیگران را آزار می دهند.

* اغلب دیگران را به خاطر اشتباهات یا بدرفتاری شان سرزنش می کنند.

* به راحتی از دیگران دلخور می شوند.

* اغلب عصبانی و دلخور هستند.

* اغلب مغرض یا کینه جو هستند.

برگرفته از کتاب آسیب شناسی روانی ، جلد دوم، ریچارد، پی هالجین و سوزان کراس ویتبورن، مترجم یحیی سید محمدی، نشر روان.