اگر از این رهنمودهای اساسی پیروی کنید، واقعاً به ارتباط ناسالم با شریک زندگیتان پایان خواهید داد.

  1. از به کار بردن کلمات قضاوت آمیز و اصطلاحات دو پهلو پرهیز کنید: این ها حرف‌های تند و تیزی هستند که احساس ارزشمندی فرد را مورد حمله قرار داده و به آن لطمه می‌زنند مانند عدم همکاری، مثل همیشه بی فکرو ....، بنابر این در رابطه‌ی بین زن و شوهرهای صمیمی جایی ندارند.
  2. از برچسب زدن‌های کلی بپرهیزید: بر چسب زدن‌های کلی در واقع زیر سؤال بردن هویت کلی همسرتان است مانند خودخواه، تنبل و ... . این نوع برچسب زدن‌ها نه رفتار همسرتان بلکه کل شخصیت او را زیر سؤال می‌برند و نتیجه‌ی آنها از بین رفتن صمیمیت و نزدیکی است.
  3. از پیام های "تو" سرزنشگر و اتهام آمیز پرهیز کنید: تو هیچ وقت به موقع به خانه نمی‌آیی.... تو در همه‌ی کارها مرا تنها می‌گذاری............ تو به کارت بیشتر از من علاقه داری. می‌توانید به جای آن از پیام "من" استفاده کنید. من وقتی به تنهایی به خرید می‌روم، احساس خستگی و ناراحتی می‌کنم.
  4. از پرداختن به گذشته‌های خیلی دور پرهیز کنید: ارتباط سالم بر موضوع کنونی متمرکز است، ولی ارتباط ناسالم بیشتر به مسائل گذشته می‌پردازد. با برگشت به گذشته‌ی دور صرفاً دعوایی علیه همسرتان مطرح می کنید و شواهدی برای تأکید بر اهمیت ضعف ها و کاستی های او جمع آوری می‌کنید.
  5. از مقایسه‌های منفی خودداری کنید: هدف ارتباط سالم کمک کردن به همدیگر است نه صدمه زدن. مقایسه‌های منفی هرگز چیزی را حل نمی‌کنند چون کارکرد اصلی آنها تنبیه و حمله است.
  6. از تهدید کردن بپرهیزید: پیام اساسی نهفته در تهدید این است که تو بد هستی و من می‌خواهم تو را تنبیه کنم. پیام "تو بد هستی"، به اندازه‌ی کافی دردناک است، اما داشتن قصد عمدی برای صدمه زدن به مراتب برای رابطه‌ی شما مخرب‌تر می‌باشد.
  7. به جای حمله کردن با احساساتتان آن‌ها توصیف کنید: وقتی احساساتتان را توصیف می‌کنید از کلمات تصریح کننده برای قابل فهم کردن آن احساسات استفاده کنید مثلاً من ناراحت و غمگین هستم..........من احساس ناراحتی و انزوا می‌کنم..... .
  8. زبان بدن باز و توأم با پذیرش داشته باشید: بدن شما می‌گوید که چقدر با آغوش باز مایل به برقراری ارتباط هستید. محکم فشار دادن دندان‌ها، اخم کردن، چپ چپ نگاه کردن و ..... با صدای بلند و واضح می‌گوید که شما نمی‌خواهید ارتباط برقرار کنید. اگر می‌خواهید بدنتان برای برقراری ارتباط حالتی پذیرا داشته باشد، تماس چشمی خوبی برقرار کنید و هنگام گوش دادن سرتان را تکان دهید، اگر نشسته‌اید اندکی به جلو خم شوید و صورتتان را به حالت آزاد و آرام نگه دارید.
  9. از پیام های کامل استفاده کنید: پیام های کامل شامل توصیف مشاهدات، افکار، احساسات و نیازها یا خواسته ها هستند. حذف یکی از این عناصر اصلی منجر به پیام ناقص می‌شود. وقتی از لحاظ هیجانی خیلی چیزها مبهم است و شما نیاز به درک شدن دارید، ارسال پیام ناقص خطرناک است.
  10. از پیام های روشن استفاده کنید: پیام های روشن مشاهدات، عقاید، احساسات و خواسته ها را از هم تفکیک می کنند. پیام های آلوده موجب احساس بیگانگی و دوری می‌شوند. یکی از روش های متداولی که برای آلوده کردن پیام‌هایتان استفاده می کنید، پنهان کردن آن در قالب یک سؤال به ویژه سؤال "چرا "است. چرا این طوری به من نگاه می کنی؟ ممکن است به عنوان درخواست ساده برای دریافت اطلاعات عنوان شود. اما می‌توان آن را به صورت دقیق‌تر به عنوان یک فکر داورانه "تو نباید این طوری به من نگاه کنی" یا به عنوان یک احساس "من دوست ندارم به من این طوری نگاه کنی" توصیف کرد. در صورتی که در پیام روشن همه‌ی عناصر پیام را به تفکیک بیان می‌کنیم مانند "وقتی که این طوری به من نگاه  می کنی(مشاهده) فکر می‌کنم که از من عصبانی هستی(فکر) و در نتیجه من نیز عصبانی می‌شوم(احساس) می‌خواهم در این مورد بیشتر با هم صحبت کنیم(خواسته).

برگرفته از کتاب مهارت‌های زندگی زناشویی نوشته ی متیو مک کی، پاتریک فنینگ و کیم پالک، ترجمه‌ی دکتر شهرام محمد خانی و قدرت عابدی، انتشارات ورای دانش.