یکی از دلایل اصلی این که بسیاری از افراد هنگام حضور در موقعیت های اجتماعی  مختلف به برخوردهای پرخاشگرانه روی می آورند این است که آنان به شدت فاقد مهارت های اجتماعی اولیه  هستند و به عبارت دیگر الفبای چگونه با دیگران بودن را نیاموخته اند. این افراد نمی دانند که چگونه باید به تحریکات دیگران پاسخ بدهند تا آنان را آرام کنند. آنها نمی دانند چگونه خواسته ها و آرزوهای خود را به دیگران بشناسانند و از این رو چون دیگران خواسته های آنان را در نظر نمی گیرند با ناکامی فزاینده روبه رو می شوند. این افراد در بسیاری از جوامع روی خشونت بسیار حساب می کنند و در واقع به دلیل اینکه رفتار صحیح را نمی دانند پرخاشکر می شوند(تاچ، 1985). بنابر این آموزش مهارت های اجتماعی به این افراد می تواند موجب کاهش پرخاشگری آنان شود. خوشبختانه شیوه های نظام مندی برای آموزش این افراد وجود دارد که چندان هم پیچیده نیستند. برای مثال هم بزرگسالان و هم کودکان به سرعت می توانند از طریق تماشای الگوهایی که رفتارهای مؤثر و غیر مژثر را به نمایش می گذارند مهارت های اجتماعی خود را اصلاح کنند(اشنایدر، 1991). فقط از طریق چند ساعت آموزش می توان به این هدف رسید( بینرت و اشنایدر، 1993).

منتخب از کتاب: روانشناسی اجتماعی با نگرش به منابع اسلامی از جمعی از مژلفان انتشارات حوزه و دانشکاه و سمت.