آیا درباره مسائل جنسی با فرزندتان صحبت می کنید؟

چگونه و چقدر باید درباره چنین مو ضوعاتی با کودکان در حال رشد صحبت کرد؟ پسر 12 ساله تان می خواهد بداند چرا گاهی لک خونی روی لباس خواهرش دیده می شود! دختر همسایه می خواهد بداند چرا صدای برادرش اینقدر کلفت شده است! و چرا او ایستاده ادرار می کند و سوالات دیگری در همین زمینه.بیشتر والدین با انبوهی از چنین سوالاتی مواجه می شوند. اگر چه این سوالات آنهارا دستپاچه می کندولی باید در اسرع وقت به آنها پاسخ مناسب داد.

 

واضح و روشن صحبت کنید .

اگر می خواهید راجع به مسائل جنسی با فرزندتان صحبت کنید، باید واضح و روشن سخن بگویید.اگر هم می خواهید به جزئیات این مسئله نپردازید، باید با زیرکی بسیار از سوالات آنها بگذرید. والدین باید این نکته را در نظر داشته باشید که کودکان از طریق تلویزیون ،مجله و اینترنت به اطلاعاتی در این زمینه دسترسی پیدا خواهند کرد.بنابراین نیازی نیست که از پاسخ به این گونه سوالات طفره بروید.شاید والدین از پاسخ به این سوالات شرمگین می شوند و این نکته را فراموش می کنند که ممکن است . . .

آیا تا به حال فرزندتان را تنبیه کرده اید؟

خواسته یا نا خواسته، والدین تمایل دارند که فرزندانشان را طبق اصول انظباتی ، تنبیه کنند.هر چند که طبق آخرین تحقیقات تنبیه کودکان، خشونت را در آنها ماندگار می سازد ، اعتماد به نفس رادر آنها کاهش می دهد.  و این نکته را تاکید می کند که تنبیه به کودکان می آموزد که با اعمال خشونت ،خواسته هایشان را تحقق بخشند.کودکانی که تنبیه می شوند میزان افسردگی در آنها بیشتر است و مشاغل کم درآمد را در آینده انتخاب می کنند.مشاهده شده ، والدین کودکانشان را بیشتر به خاطر عدم توانایی لازم در انجام کاری تنبیه می کنند.پس در اینجا چند راهکار ارائه شده است که به والدین کمک می کند تا فرزندان خود را تنبیه نکنند.بر اساس شبکه بین المللی خا نواده و کودک،والدین می توانند در بسیاری از راهکارها ی مثبت برای بهبود رفتار فرزندانشان از راهنماییهای مشاوران کمک بگیرند:

تنبیه نکنید . آرام باشید.

اگر پدر یا مادر کنترل احساساتش را از دست بدهد ، کودک به احتمال زیاد بیشتر احساسات آنها را به بازی می گیرد.بنابراین در چنین شرایطی سکوت . . .

چگونه بر زمان تلویزیون دیدن فرزندتان مدیریت میکنید؟

از اینکه به فرزندتان گفته اید که خوره تلویزیون نباشد خسته شده اید . اگر نمی توانید مانع تلویزین دیدن فرزندتان شوید از راهکارهایی که ارائه شده است کمک بگیرید تا استفا ده بهینه ای از این جعبه اسرار آمیز داشته باشید.

برنامه هایی را که فرزندتان تماشا می کند ،انتخا ب نمایید.

برنامه های مورد علاقه کودکتان را با توجه به علائق آنها انتخاب کنید .حتی الامکان  از برنامه هایی که به مسائل جنسی و خشونت می   پردازد دوری کنید.این برنامه ها تاثیر نامطلوبی برذهنهای حساس آنها خواهد گذاشت . حد اقل در سالهای نخست کودکی باید بتوانید برنامه هایی را برای آنها انتخاب کنید که مناسب سن آنها باشد.کار ساده ای نیست اما در سالهای شکل گیری می توان با  عدم برنامه ریزی به آنها لطمه وارد کرد.

با آنها به تماشای برنامه ها بنشینید .

زمان تماشای تلویزین را به صورت زمان خانوادگی در بیاورید . . .

خود تنظیمی یعنی توسعه‌ی دانش و مهارت‌های فردی در تمام زمینه‌ها، از طریق تلاش خود فرد و تجربه‌ی انواع موقعیت‌ها و موارد مختلف. به عبارت دیگر خود تنظیمی توانایی موافقت کردن با یک خواسته، توانایی شروع کردن و دست کشیدن از فعالیت‌ها بر طبق مقتضیات موقعیتی، توانایی تعدیل فعالیت، تکرار، تداوم فعالیت‌های کلامی- حرکتی در موقعیت‌های اجتماعی و آموزشی، توانایی به تعوبق انداختن کار کردن روی موضوع یا هدف دلخواه تعریف شده است.

تأثیر خود تنظیمی در موفقیت تحصیلی:

تحقیقات نشان داده که موفقیت تحصیلی با تفاوت‌های فردی و مهارت‌های یادگیری ارتباط دارد. یادگیری خودن داده که موفقیت تخصیلی با تفاوت های فردی و مهارت های یادگیری ارتباط دارد. یادگیری   تنظیمی یکی از از این مهارت‌هاست. شیوه‌های یادگیری خود تنظیمی، استفاده‌ی فعالانه و آگاهانه‌ی دانش آموز از راهبردهای یادگیری مناسب است که گستره‌ای از فعالیت‌های پیچیده‌ی فراگیران را به منظور نیل به اهداف یادگیری در بر می‌گیرد.

دست . . .

خودکارآمدی و خودکارآمدی تصوری

دومین جنبه‌ی مهم "خود" یاخویشتن از نظر بندورا، مفهوم خودکارآمدی است. او در سال 1977، این سازه را وارد ادبیات روان شناسی کرد و آن را توانایی ادراک شده‌ی فرد در انطباق با موقعیت‌های مشخص دانست (بندورا، 1977؛ بندورا و لوک، 2003؛ پاژارس، 2002) و (پروین و جان، 1381؛حسین چاری، 1386). طبق تعریف بندورا (1977)، خودکارآمدی عقیده‌ی راسخ فرد تلقی می‌شود مبنی بر این که می‌تواند یک رفتار خاص لازم برای دستیابی به نتیجه‌ی مورد نظر را با موفقیت انجام دهد. به اعتقاد او، احساس خودکارآمدی وابسته به موقعیت خاص است و به طور قابل ملاحظه‌ای بستگی به موقعیتی دارد که فرد در آن قرار می‌گیرد. بندورا در سال 1986 خودکارآمدی را تحت عنوان باور افراد به توانمندیشان جهت کنترل افکار، احساسات و اقداماتشان و در نتیجه اثرگذاری بر دوره‌های عملکردی خود برای مدیریت شرایط تعریف می کند. او خودکارآمدی را همراه با نظریه‌ی شناختی- اجتماعی قرار داد و اعتقاد داشت که خودکارآمدی از شناخت رایج روزانه نشأت می‌گیرد . . .