سازگار شدن با نوجوان در حال تغییر

زندگی کردن با فرزند نوجوان کار ساده ای نیست. بسیاری از والدین عزا می گیرند که چگونه باید با این فرد دمدمی مزاج و کله شقی که در قالب فرزندشان جای گرفته است کنار بیایند. به هر حال مسأله‌ی مهم این است که بتوانید اوضاع را با دید درستی نگاه کنید. هر قدر هم نوجوانتان پردردسر باشد، این یک وضعیت اجباری محسوب می شود. در این دوره شک و تردید درباره مسائل خود و رو در رویی با تجربیات دشوار برای همه اجتناب ناپذیر است. نوجوان نیاز دارد که مستقل بودن را یاد بگیرد. او نیاز دارد بفهمد بزرگسالی چه شکلی است. پس بگذارید که شروع کند و شخصاً در مورد زندگی خود تصمیم بگیرد.

راهنمایی:

  • حتی اگر عقاید شما با همدیگر در تضاد کامل باشند، گوش دادن به حرف های همدیگر را ادامه بدهید.
  • کارهایی که باعث ناراحتی شما شده‌اند با کسانی که این کارها را انجام داده‌اند، عوضی نگیرید. بله بارها پیش خواهد آمد که شما از رفتار نوجوانتان احساس ناراحتی، خشم . . .

رابطه ی شما و فرزندتان  در دوران نوجوانی بدتر نمی شود اما در آن تغییراتی ایجاد می گردد. این که شما این تغییرات را چگونه ببینید، زمینه ی سالم یا ناسالم، خوب یا بد را برای خانواده ی شما تدارک می بیند. نوجوان هنوز به شما نیاز دارد، اما نیازش به طرزی دیگر است. رابطه ی پدر، مادر و نوجوان به شرکتی شباهت دارد که در آن شریک بزرگتر(والد) در بسیاری از زمینه ها تجربه ی بیشتری دارد اما مترصد زمانی است که شریک کم سال تر او سرنوشت زندگی خود را به دست گیرد. آن دسته از والدینی که شراکت با نوجوان را یک باخت تلقی می کنند یا با میل نوجوان برای تصمیم گیری مخالفت می ورزند در اصل پی زحمت و ناراحتی می گردند. پدر و مادری که نمی پذیرند فرزندشان بالغ می شود و سعی دارند مثل سال های کودکی با فرزند نوجوانشان روبه رو شوند با مسائلی رو به رو می گردند. اگر اجازه ندهید خود درباره ی لباس، گوش دادن به موسیقی مورد علاقه و زمان انجام تکالیف مدرسه اش تصمیم بگیرد و در فعالیت های فوق برنامه شرکت کند بدانید که او راه های دیگری را برای رسیدن به خواسته های خود خواهد یافت. در واقع به مبارزه طلبیدن نظو . . .

خواب

کودکان از 1/5 سالگی به بعد آمادگی برای جدا سازی محل خوابشان از والدین را دارند، البته توصیه لازم آن است که حتی از بدو تولد، تختخواب کودک جدا و در کنار تختخواب والدینش باشد. اما در هنگام فعالیت جنسی کودک در محل حضور نداشته باشد.

در تعالیم مذهبی ما جداسازی محل خواب کودکان دختر و پسر از یکدیگر سفارش زیاد شده است.

بهتر است لباس خواب کودکان پوشیده باشد و از لباس های غیر کتانی مانند نایلون و لباس های چسبان و یا خشن استفاده نشود. کودکان را به پشت بخوابانند و دستهایشان از پتو و رواندازشان بیرون باشد.

کودکان باید وضعیتی آرام و آسوده قبل از خواب داشته باشند و تشویش فکری و احساس عدم امنیت از آنها گرفته شود. 

مهم است کودکان روابط گرم و صمیمی والدین را شاهد باشند مثلاً والدین با مهربانی و محبت با هم صحبت کنند، با هم چای بنوشند و به همدیگر کمک . . .

آیا درباره مسائل جنسی با فرزندتان صحبت می کنید؟

چگونه و چقدر باید درباره چنین مو ضوعاتی با کودکان در حال رشد صحبت کرد؟ پسر 12 ساله تان می خواهد بداند چرا گاهی لک خونی روی لباس خواهرش دیده می شود! دختر همسایه می خواهد بداند چرا صدای برادرش اینقدر کلفت شده است! و چرا او ایستاده ادرار می کند و سوالات دیگری در همین زمینه.بیشتر والدین با انبوهی از چنین سوالاتی مواجه می شوند. اگر چه این سوالات آنهارا دستپاچه می کندولی باید در اسرع وقت به آنها پاسخ مناسب داد.

 

واضح و روشن صحبت کنید .

اگر می خواهید راجع به مسائل جنسی با فرزندتان صحبت کنید، باید واضح و روشن سخن بگویید.اگر هم می خواهید به جزئیات این مسئله نپردازید، باید با زیرکی بسیار از سوالات آنها بگذرید. والدین باید این نکته را در نظر داشته باشید که کودکان از طریق تلویزیون ،مجله و اینترنت به اطلاعاتی در این زمینه دسترسی پیدا خواهند کرد.بنابراین نیازی نیست که از پاسخ به این گونه سوالات طفره بروید.شاید والدین از پاسخ به این سوالات شرمگین می شوند و این نکته را فراموش می کنند که ممکن است . . .

آیا تا به حال فرزندتان را تنبیه کرده اید؟

خواسته یا نا خواسته، والدین تمایل دارند که فرزندانشان را طبق اصول انظباتی ، تنبیه کنند.هر چند که طبق آخرین تحقیقات تنبیه کودکان، خشونت را در آنها ماندگار می سازد ، اعتماد به نفس رادر آنها کاهش می دهد.  و این نکته را تاکید می کند که تنبیه به کودکان می آموزد که با اعمال خشونت ،خواسته هایشان را تحقق بخشند.کودکانی که تنبیه می شوند میزان افسردگی در آنها بیشتر است و مشاغل کم درآمد را در آینده انتخاب می کنند.مشاهده شده ، والدین کودکانشان را بیشتر به خاطر عدم توانایی لازم در انجام کاری تنبیه می کنند.پس در اینجا چند راهکار ارائه شده است که به والدین کمک می کند تا فرزندان خود را تنبیه نکنند.بر اساس شبکه بین المللی خا نواده و کودک،والدین می توانند در بسیاری از راهکارها ی مثبت برای بهبود رفتار فرزندانشان از راهنماییهای مشاوران کمک بگیرند:

تنبیه نکنید . آرام باشید.

اگر پدر یا مادر کنترل احساساتش را از دست بدهد ، کودک به احتمال زیاد بیشتر احساسات آنها را به بازی می گیرد.بنابراین در چنین شرایطی سکوت . . .