مقابله با همسر عصبانی

وقتی همسرتان عصبانی است ممکن است انتقاد زیادی از او بشنوید و انتقاد آزارنده است و باعث می‌شود که احساس طرد شدن بکنید. حتی کم ترین میزان انتقاد هم وقتی از طرف یک فرد محبوب و شخصی که نظرش برای شما مهم است مطرح می‌شود، می‌تواند دردناک باشد. خواه انتقاد منصفانه و درست یا کاملاً غلط باشد، باز هم ممکن است احساس کنید که مورد قضاوت و حمله قرار گرفته اید و عزت نفس شما پایین می‌آید و به شدت حالت دفاعی می‌گیرید.

به خاطر داشتن این نکته مهم است که افراد عصبانی اغلب کسانی هستند که نمی‌توانند به طور مؤثر ارتباط برقرار کنند. آنها نمی‌دانند چگونه برای رسیدن به خواسته‌هایشان مذاکره نمایند و چگونه برای حفاظت از خودشان محدودیت هایی تعیین کنند. آنها نمی‌دانند چگونه زمینه‌ی همکاری را فراهم ساخته و تعارض‌های خود را حل و فصل نمایند، بنابر این ناکام و عصبانی می‌شوند و شروع به حمله، تحقیر و انتقاد می‌کنند.

ممکن است خشم خود را به عنوان یک واکنش . . .

 

اگر از این رهنمودهای اساسی پیروی کنید، واقعاً به ارتباط ناسالم با شریک زندگیتان پایان خواهید داد.

  1. از به کار بردن کلمات قضاوت آمیز و اصطلاحات دو پهلو پرهیز کنید: این ها حرف‌های تند و تیزی هستند که احساس ارزشمندی فرد را مورد حمله قرار داده و به آن لطمه می‌زنند مانند عدم همکاری، مثل همیشه بی فکرو ....، بنابر این در رابطه‌ی بین زن و شوهرهای صمیمی جایی ندارند.
  2. از برچسب زدن‌های کلی بپرهیزید: بر چسب زدن‌های کلی در واقع زیر سؤال بردن هویت کلی همسرتان است مانند خودخواه، تنبل و ... . این نوع برچسب زدن‌ها نه رفتار همسرتان بلکه کل شخصیت او را زیر سؤال می‌برند و نتیجه‌ی آنها از بین رفتن صمیمیت و نزدیکی است.
  3. از پیام های "تو" سرزنشگر و اتهام آمیز پرهیز کنید: تو هیچ وقت به موقع به خانه نمی‌آیی.... تو در . . .

مهارت گوش دادن

گوش دادن مهم ترین مهارت ارتباطی است که می‌تواند باعث ایجاد و تداوم احساس صمیمیت شود. وقتی خوب گوش می‌دهید، همسرتان را بهتر درک می‌کنید، دقیقاً با وی همساز می‌شوید، از رابطه‌ی زناشویی تان بیشتر لذت می‌برید و بدون ذهن خوانی، دلیل گفتار و رفتار همسرتان را می‌فهمید. گوش دادن نوعی تعهد و ارج نهادن به همسرتان است. گوش دادن تعهدی برای درک و همدلی، کنار گذاشتن علایق، نیازها و پیش داوری‌های خود، برای دیدن مسائل از نگاه همسرتان است. هم چنین گوش دادن، نوعی ارج نهادن به همسرتان نیز هست، چون بیانگر این پیام است: " من به تو توجه دارم و می خواهم بدانم که فکر، احساس و خواسته‌ی تو چیست".

گوش دادن به گفته‌های همسرتان چیزی فراتر از صرفاً ساکت ماندن به هنگام صحبت کردن او است. گوش دادن واقعی با قصد شما مشخص می شود. اگر قصد شما، درک، لذت بردن، آموختن از یا کمک کردن به همسرتان باشد، پس واقعاً گوش می‌کنید.

بسیاری از زوج‌ها، . . .

پدر و مادر بودن کار آسانی نیست. اکثر ما روش‌هایی را برای تربیت فرزندمان به کار برده ایم. گاهی او را نوازش و گاه با خشونت برخورد کرده‌ایم. گاه به حرفش گوش داده‌ایم و گاه لجبازی کرده‌ایم تا شاید راهی برای کنار آمدن با او پیدا کنیم. بعضی وقت ها موفق بوده‌ایم و بعضی وقت ها نا‌امید شده ایم.

ما می‌خواهیم بدانیم چگونه می‌توانیم فرزندمان را حرف شنو کنیم؟ چه کار کنیم تا کارهای بد انجام ندهد؟ وقتی چیزی می‌خواهد و داد و فریاد راه می اندازد چه عکس العملی نشان دهیم؟ وقتی لجبازی کرد چه کار کنیم؟ و صدها سؤال دیگر.

مهارت اول: تحمل و انرژی مان را زیاد کنیم.

وقتی انرژی ما کم شود، کلافه می‌شویم و زود تحملمان را از دست می‌دهیم. بد خلقی می‌کنیم و زندگی برای خودمان و خانواده مان تلخ می‌شود.

مهارت دوم: رابطه‌ی بهتری با فرزندمان برقرار کنیم.

کودکی که ما را دوست دارد، بیشتر به حرف . . .

خودکشی

خودکشی پدیده‌ای پیچیده و چند وجهی است که تحت تأثیر علل و عوامل متعددی قرار دارد و به منزله‌ی نقطه ی پایان زنجیره‌ای است که با افکار خودکشی شروع می‌شود، با برنامه ریزی و تصمیم به خودکشی ادامه می‌یابد و با تهدید به خودکشی، اقدام به خودکشی و انجام خودکشی کامل پایان می‌پذیرد. اگر چه مواردی از اقدامات تکانشی خودکشی نیز دیده می‌شود، اما اکثر قریب به اتفاق افراد خودکشی گرا قبل از اقدام به خودکشی و انجام خودکشی کامل، افکار خودکشی و سایر رفتارهای زنجیره‌ی خودکشی را تجربه می‌کنند(زرانی، 1385).

 منظور از افکار خودکشی، شناخت‌هایی است که دامنه ای از افکار گذرا درباره‌ی بی ارزش بودن زندگی و آرزوی مرگ تا ریختن طرح هایی برای کشتن خود و اشتغال ذهنی با خودویرانگری را دارند( هینتکا و همکاران، 2004). خودکشی در بین افراد جوان رو به افزایش است. در 35 سال گذشته، میزان خودکشی در گروه‌های دانشگاهی سه برابر شده است. این میزان بین 20 تا 24 سالگی و بالاتر است( روی، 2000). . . .